تاریخچه قطعات الکترونیکی اساساً تاریخچه فشرده توسعه الکترونیک است. فناوری الکترونیک، یک فناوری جدید که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شروع به توسعه کرد، سریع ترین توسعه و گسترده ترین کاربرد خود را در قرن بیستم مشاهده کرد و به یک نشانگر مهم از پیشرفت علمی و فناوری مدرن تبدیل شد.
در سال 1906، مخترع آمریکایی جان دی فارست، لوله خلاء را اختراع کرد. اولین نسل از محصولات الکترونیکی حول لوله های خلاء متمرکز شدند. در اواخر دهه 1940، اولین ترانزیستور نیمه هادی جهان اختراع شد. اندازه کوچک، قابل حمل بودن، کارایی انرژی و طول عمر طولانی آن منجر به پذیرش سریع آن توسط کشورهای مختلف شد و تا حد زیادی جایگزین لوله های خلاء شد.
در اواخر دهه 1950، اولین مدار مجتمع در جهان ظاهر شد. بسیاری از ترانزیستورها و سایر اجزای الکترونیکی را روی یک تراشه سیلیکونی ادغام کرد و امکان کوچک سازی محصولات الکترونیکی را فراهم کرد. مدارهای مجتمع به سرعت از مدارهای مجتمع در مقیاس کوچک به مدارهای مجتمع-مقیاس بزرگ و مدارهای مجتمع در مقیاس بسیار-بزرگ- تبدیل شدند و محصولات الکترونیکی را به سمت راندمان بالا، مصرف انرژی کم، دقت بالا، پایداری بالا و هوشمندی سوق دادند.
از آنجایی که چهار مرحله توسعه رایانه الکترونیکی به خوبی ویژگی های چهار مرحله توسعه فناوری الکترونیک را نشان می دهد، در ادامه با بررسی چهار دوره توسعه رایانه های الکترونیکی، ویژگی های چهار مرحله توسعه فناوری الکترونیک توضیح داده می شود.
صنعت قطعات الکترونیکی که در قرن بیستم به سرعت ظهور و توسعه یافت، تغییرات شگرفی را در کل جهان و کار و سبک زندگی مردم ایجاد کرد. تاریخچه توسعه قطعات الکترونیکی، در اصل، تاریخ صنعت الکترونیک است.
